Esiri Olmuşum Kör Duygularımın

Görmez sanmıştım gözlerim seni,

Dahası görmemezlikten gelmiştim,

Öyle değilmiş meğer,

Göz görmese gönül görüyor,

Sakındırdıkça senden gözlerimi,

Gönül ya yapacak deliliğini,

Nefret ettikçe senden

Daha başka seviyor gönül seni,

Uzaklaşayım diyorum bu şehirden,

İple bağlamış gönül sanki beni

Kaçamıyorum,

Ne senden ne bu şehirden.

Karşılıksız sevgi biliyorum,

Gelde söz anlat seni seven gönüle

Ağlıyorum ben sensizlikten,

O ise hala büyük bir ümütle

Bekliyor senin seveceğin o günü.

Yazık değil mi diyorum bana da

Aldırmıyor bile kimin umurunda,

Yanan benim halbuki

Aklına geliyormu gönülün

Sensizlikten eriyip çöpe dönende benim

Koltukları kabarıp ümitle bekleyense gönül,

Ne yapacağımı bilmiyorum,

Ne senden vazgeçebiliyorum

Ne de esiri olduğum kör duygularımdan.