Eskici

uzun zaman olmuş...

uzun,

ince bir zaman...

kıvrıla kıvrıla

inen saçlar gibi beline...

bir kahvenin kenarında

oturup gömüldüğümüz

falların üzerinden

kaç çınar geçti bilmem...

böyle yüzükoyun...

sokak sokak

hatıra toplarken

ardından ittirdiğimiz bu yüzler

eskici tezgahlarında

bir peruk kadar solgun...

bazen,

paslı bir çamaşır makinası olur..

kenarı yırtık fotoğraflarda

naftalin dolu genizler

ağır ağır sararır

düğmesi düşmüş

ve iliksiz,

hangi çocuk bıraktı,

ayıcık seni bu tezgahlara,

elinden söyle bana

sokaktan geçen

bu eskici tezgahlarına,

birgün böyle düşeceğimiz

aklıma gelir miydi oysa

yemyeşil bahçelerde oynarken...

06.09.2012