Eskimeyen Hikayemdi Gözlerin

''Sevmek'' dedim içimden,

sözcükleri kanata kanata uçurmaktı bazen.

Ki henüz,

kimin yüreğine bile konacağını bilmeden...

Her gece,

acıları topladım takvim yapraklarından

gökyüzünün mavisi dökülürdü yerlere.

Sen,

tam orta yerindeyken kalbimin

eski bir hikayeydi yaşanan gözlerimde.

Yağmurum,

üzerime yağışını sevdiğim

ne olur bakma öyle.

Islanırken ömrümün bütün dilimleri,

sen benim yüreğimde büyürdün hep,

ben senin en çok hayalinle...

Bir uçurumdu düştüğüm,

kanadım,

durup dururken boğuldum adını her zikredişimde.

Kırılgandı yaralarım,

yoktu senden başka hiçbir sığınağım

ve her seferinde

yine,

yeniden sen çıkardın suyun yüzüne...

Yüreğim,

omuzlarken vedaları ayrılığın donduran ayazında

oysa ne çok mevsim eksildi yokluğunda.

En uzun cümlemdi boynun,

yol hikayeleri yazılı sevdakar gözlerine.

Dudaklarımda küstürülmüş harfler,

yorgundu satırları şiirlerimin.

Mevsimler alınıyordu ellerimden birer birer,

içimde,

bir deniz üşüyordu alabildiğine...

Ne zaman bir çığlık gibi düşsen aklıma,

en çok seni susardım karanlıklara.

Gözlerimden eksilirdi bir parça canlılık,

öfkemi, şiirlerimi,

gözbebeğimde çağlayan inci tanelerini avuturdum.

Sonra,

bir yağmur gibi durulurdum.

Ömrümün şarkısına

en güzel melodi olurdu ismin

ve gülüşün

ilkbaharı müjdelerdi içimdeki kente...

Eyy gözlerine,

yalnızlık şiirleri üşüşen kadınım.

Hayallerinle nasıl kalabalıklaştığını anlat,

dudaklarıma yanaşınca bir vaveyla,

üfle soluğunu kirpiklerime.

Anlat bir bakışının tenhaya fazlalığını,

ve çocukların,

denize, yağmura, kuşlara küsmediği günleri anlat.

Ben nasılsa,

alışkınım hep dar vakitlerde ölmeye...

Boğazıma takılınca yaşamak,

bir denizin dalgasından yazarım sana.

Dudağımın kıyısında eksik kalır suçum,

oysa en çok gözlerim sorulur bu kentte.

Yorgunumdur kendi gölgemi aramaktan,

ve hep içimde durur bir izdiham.

Bir şairim ben kadınım,

şiirlerini yakan, atan, bakan denize...

Beynimde,

susması için yalvardığım sesler.

Zihnimde,

intihar manzaraları canlanır öylece.

Hafif bulanıktır acılarım,

küçük harflerle

büyük cümleler kurasım var bu gece.

Zamanında gel kadınım,

zamanı eksiltmeden gel.

Aşk,

iki kişilik yalnızlıktır belkide.