Eskirmiş

oysa

hep gece başlarmış sancısı

suskunluk yüklenince

ve körelirken dilin o mayhoş kokusu

eskirmiş

esrik öyküler

yeni bir tarihin yamacında şişeler dolusu

öyle yıkılmak yok belki, belki dün kadar korkak değil kaybetmenin öznesi

giderken ölmek

doğmak başka bir yamaçta

kartallar nöbetleşirken gün ışığında, o türkünün kafiyeleri dizilirken alt alta

yeni doğan kuzunun süt kokusunu çalmadan karanlık

ayak izlerine takılınca o ormanın

nefeslenip

bir daha

yürümek yarına

usulca yorulan parmaklarını ovarken zamansız poyraz

yıldızı kaybedecektik

yolumuza kin kusarken iklimler

belki bu kez belinden kırılacaktı tutunduğumuz dallar

öyle efil kokmayacaktı bu yüzden şehir

gri desenler süslenecektim gölgelerinde kaldırımların

belki alın yazımdı siyaha beyaz karışırken çizdiğim resimler

evet

renkleri sevmedim bu yüzden

varsın sana kalsın

hayalimin tüm şatafatlı boyaları

eski filmler gibi oynayacağım

asık bir karakter yükleyip yüzüme

yine öyle dönecek bu şehrin zaman aşımları...