Eskit

Bu gün günlerden neyin ertesi

Erteleyerek geçti ömrümün saatleri

Tesir etmiyor artık

Yüreğimde terennüm eden değişmez tecelli

/.../

O yıldızlar

O ay

Çok uzaklardan dönüp dönüp bakıyorlar

Suya düşen titreyişleriyle halka halka büyüyor hüzün

Ney'di aradığın

Çarptığın yerde ben varım

-Düşlerimi eskitmeden sadece yaşlanacaktım-

Yanıtsız sorular

Anlamsız bakışlar

Aklımı verdiğim rüzgar

Önce kendine ulaşmalı insan

Sonra karanlık yüzlü duvarlara çarpmalı

Kalbin derinliğini bilmeyen

Okyanuslara dalmalı

Bana ulaşmak bu kadar kolayken

Şimdi şaşkın gözlerle yolunu arıyorsun

Her yolun

Her sokağın bir adı vardır

Ya kendi içinde kaybolursan

Dokunarak kendine ulaşabilir mi insan

Şimdi...

Ney'in sesinden iki perdah alınmış gibi pürüzsüz dinliyorsun soluyan gecenin dibinde

Yalnız ve hala mağrur

Nereye gidersen git

Bir iç masal var okunmamış

-Seni bekleyen tek şey kaderin olmuş-