Eskiye Dair Ne Varsa

Dar bir sokak,

İçinde sıcak mı sıcak yaşamlar

Sıra sıra, kimi bitişik, kimi bahçeli ve avlusu geniş

Birbirine bakan kâgir evler

Yığma katlar ile hayat haneleri...

İşte benim de çocukluğumun geçtiği

İlk harfi öğrendiğim

İlk sevincimi ve kederimi paylaştığım

İlklerin yaşandığı evim;

Mahallenin bu dar ama sıcak sokağında

İki katlı, avlusu geniş bir ev...

Avlusunda dut ağacı

Benimle birlikte büyüdü ve serpildi.

Yine bitişiğinde süt ineğinin ve buzağısının sesi

Sanki dün gibi kulağımda

Yanı başındaki samanlığı ve üzerinde yığılı yoncası

Bilmem, kaçıncısı benim hatırladığım

Bilmem, kaçıncısı burnumda kokusu...

Avlunun dışarı açılan tek çıkışı olan kanatlı kapısı

Karanlık yavaştan dolunca sokağa

Sürgülenir ve evimin kopar dışarı ile bağı...

Annemin ve komşu teyzelerin yılda bir de olsa

Avludaki tandırı harlaması

Ateşin mi, yoksa ağustos ayının mı sıcağı

Bilinmez ama terletince, çevrilir sacdaki yufka

Ve koşuşturan çocuklara

Pişirilir yufkanın peynirlisi

Güzel niyetlerin en lezizi...

Doğduğum ev,

Gün gördüğüm

Ağladığım

Gençlik eşiğinde iken ayrılıp, geride hatıralarla terk ettiğim ev...

Hala, kulaklarımda annemin akşamı haber veren sesi

Ya da babamın ikaz dolu seslenişi

Belki de taze kalan anılarda

Avluda ki gülüşmelerin neşvesi...

Sokağa bakan pencerenin

Açılınca perdesi

Karşı komşunun görülür rengarenk bahçesi

Biraz sağa dönünce

Sokağın başında karpuz satıcısının duyulur çınlayan sesi...

Akşam serinliği çökünce evlerin önüne

Komşu kadınları fiskos mesaisinde

Çocuklar ise Japon kalesi top peşinde

Ya da dokuz aylık oyunun sekizinde...

Sokağın bir ucundan diğerine

Film şeridi gibi geçince gözümde

Nice kırık ve yamalı hayatların

Bulursun hepsinden bir emare...

Mütevazi hayatların

Geniş aileleri

Curcuna içerisinde yaşanır sevinci ve kederi

Eğer bir düğün var ise katkı bulunur her biri

Ya da cenaze kalkıyorsa sessizce

Hüzün resmi geçittir bu mahzun evlerde...

Yağlı kayışın saklandığı hangi evin duvarı

Ya da topun sekerek kırdığı

Hangi kırık kalplerin dışarı bakan boyasız,

Silik penceresinin çatlak camı

Hatırımda yoktur ama o günlere ait dimağda kalmış

Yalın ve tatlı bir esinti...

Mahallenin birbirinin benzeri sokaklarında

Koşar adımlarla çevrilen çemberimin

Hızıyla büyüdüm.

Dönemeçlerde yaptığım sükseler

Çemberin içerisinde kurgulanan hayallerim

Her dönüşünde küçük dünyamda yaşattığı tarifi imkansız zevklerin

Tel tel olan çağrışımları nağme nağme dökülse

Dinlerdi belki gözlerim...

Artık, o günleri yaşayamıyorum

Artık, yağmurun çıkardığı toprak kokusunu kapımın önünde duyamıyorum

Artık, çemberim dönmüyor yalpa yalpa

Artık, patlak naylon toplar çarpmıyor evimin penceresine

Artık, hüzünlerimde ve sevinçlerimde çoğalmıyorum

Artık, taş gibi sokak gibi bir köşede duran susuz çeşme gibi yalnızım.

O eski günlerin o eskimeyen yaşantısı nerede...

Sorarım size nerede...

27-06-2012