Esra-r-lı Düşler Serisinden - 15 / Bir Sen Bilmedin

düşünsel zindanlarda

şizofrenliği sevdamın

salt sana ait iken,

affedemedim kendimi

affettirmedin

firar öncesi senden

kal demeni beklerken

casusluğunu lânetin

geciktirmedin

ne de çok darbe yedim

kırbaç...senin elinden

doydum da işkenceye

acıktırmadın

git dedin, güle güle

haydi, uğurlar olsun!..

gittim de senden öyle

bir sen bilmedin

oysa

her yeni günde

mutlu olmak var iken

senin sevginle...

karalar giy/dir/din de sen

sevindirmedin

......ve halen çocuk bahçesi

gibiyken gamzelerin

(kaydıraklar, salıncaklar..)

çağırıp, bindirmedin

şimdi karşında

ölü erkeklerin diri döllerinden

peydahlanan...

iri gözlerle ve en piç hallerle ben!

benimsemedin / -benim- demedin

yittim de sende öyle

bir sen bilmedin...