Esra-r-lı Düşler Serisinden - 47 / Şairdim-Şaireydi

şairdim, şaireydi

ne ben gittim onun şiirlerine

ne de o geldi benim şiirlerime

biz birbirimizin sayfasında

-az-dık öylesi

gözucuyla bile olsa baktım yazılarına

çevrimiçi olmasa da aktı dizelerime

biz öyle açıktan açığa değil;

* lâkin casus duygularla

birbirimizin sayfasına sızdık öylesi

ne vakit bir bayan üye

methiyeler düzse bana, yorumsal olarak..

ve yahut bir bay üye yazsa, yaz/ıl/sa ona

anasayfalardan şiirler assa..

(sanki yürekte korlanmış közdük öylesi)

kısa mesaj yoluyla hakaretler yağdırıp birbirimize,

ah..yangının da böylesi

biz birbirimizin sayfasında birbirimize ne çok

kızdık öylesi

şairdim, şaireydi

ömrün daha ilkyazında birleşmişken yollarımız

kardelen beyazında tutuşmuşken ellerimiz

...derken // sırf bir üçüncü şahıs yüzünden // DEFNE..??

zindan oldu yıllarımız

biz kendi sayfamızda '' aşk '' demişken bir zamanlar

umudu işlemişken..(serbest, akrostiş, hece..)

neden sonra birbirimize nispet yaparcasına

ele, aleme, el/aleme ithaf şiirleri yazdık öylesi

şimdi ne çok anlıyorum

'' yalanmış meğer '' diyorum

hani ya, güneşi andıran yüzdük öylesi

şairleri kıskandıran sözdük öylesi

hani ya, o en masum hisler ile namuslu

sevdanın derininde özdük öylesi

şairdim, şaireydi

biz birbirimizin sayfasında birbirimizi ne çok

üzdük öylesi

ağır lafların altında ezdik öylesi

gayrı şimdi canımızdan bezdik öylesi

bir çocuk sobesinin -şak- eden sesinde biz

mızıkçılık ettik de taş kalbimizle / birbirimize öyle..

bu mutlu düş oyununu bozduk öylesi

şairdim, şaireydi

hayat denizinin acı sularında

yüzdük öylesi..

a t l a n t i s