Eşref Vakti Düşlerim.....

Sebepsiz değilim sanki

Bir bahar menekşesi yüzümün

Hüzün kokan bir tarafı var illa ki...

İlkindi yağmurunda gözler

Asılmış kara bulutlara

Toprak kokusuna karışmış

Bir yanım hüzün

Bir yanımsa arsızlığında hüznün...

Ne çare,

Ne de biçare şimdi

Devriye yıkığımda

Angarya olmuş düşüm

Sebepsiz değilim

Kanmış, aldanmışım...

Ateş olup yansa

Sönse gözbebekleri

( ya da )edepsiz gülüşlerin

Kahkahası da olmasa

Çikletiyle oynayan ?kader? adlı dilberin

Of be sıkıldım artık...

Zamanın koynunda akrep

Umudumu sokmakta...

Bense

Düş(le)mekteyim

Panzehir olsun diye

Eşref vakti

Dilekler peşindeyim...

Cefayla sözleşen bahara inat

İçimde umutla bir nara kopar

Sonra bir ahkâm keser deli mavi yüreğim

Kabulünü bekler

Eşref vakti düşlerin...

not:bülent KAYA kardeşime teşekkürlerimle...