Esrik Şehir

duydun mu

nehirlere cilveli

bir pelikanın ağzından

dudaklarının deltasına ıslanan

küçük bir balıkçı çocuğum

heybemde sana dair biriken

çığlıklarım

çalınmış oyuncaklarım

düşe-kalka yolculuklarım var

duydun mu

mısır’da bir taşa yasladım sırtımı sonra

sıcaktı

hintli bir kadın gibi bakmıştı bana

kavim sürgünü utanmaz piramit

firavun öpse

yontardı kızlığını

ucube bir dilencinin elleriyle dokunsa

çöl gecesi fırtına kızıllığı

satardı iklimini

anlamadım

bir ben anlamadım

beyoğlu’nun ıslak kaldırımlarını

duydun mu

yollar uzaya uzaya

nehirler taşa taşa

dağlar yana yana