Esrik Yağmurlar

kavuşmamızın yazı olmadı ki

ayrılığımızın kışı başlasın...

uzuyorum mısraların düşlerine sinmiş

bir korkuluk gibi

gecenin günahkar teninde

hanımeli sarmış sokaklarında aşkın

yaralar açıldı

şelpe vurulmuş bağrımda

çıkılmaz bir yol

yıkık ve sancılı bir ova

omzumda figan dolu

bakraç yüklü bir kadın

saklı söğütlerin masumiyetini

hangi rüzgar çaldı ki

ıslığıdır şarklı bir bozkırın kavruk dudağının

bu yâr.eler çözemez

bağrımıza atılmış düğümü gülüm

esrik yağmurların hüznüne katık bir sevda

bu sevda

kaç güzün moraran dudağına

kalbimi mühürledi

al teni tenime değmemiş gözlerini

kırkıma kırk yamalı bir hüzünle girdim

şu dar ı mansurun ocağına

yaratılmamış bir düşünceyi

eyleme hazırlamak kadar

tehlikeli bir oyun sevdam

kirpiklerin dedim

kaç muson taşıdı ç.ölüme...