Eşsiz

Alevden bir gelinlikti bu giydiğin

Dehşetin sesleri omuzlarında

Bir bardak hayattı bu içtiğin

Ölümü ta en başında

Susuz kuşlara emanet ettim seni

Camdan bir köhne duvar dibinde

Sessiz haykırışlarla sevdim seni

Umutsuz bir bekleyiş eşliğinde

Kanatsız melekler oldu yoldaşım

Sığ sular oldu bana arkadaş

Rüzgarlar oldu en derin sırdaşım

Haydi artık ömrünle vedalaş

Göz bebeklerimdin sen benim

Aşkı, acıyı gördüğüm

Seni gördüğüm güm unuttum ben kimim

Ölümcül bir kaderdi bu ördüğüm

Derin derin bakardım, o tatlı bürünüşüne

Ölür ölür kalkardım bu umarsız gidişine

Sel olurdum, verseydin eğer sevgine

Ve ben ölürdüm ey güzel, senin o eşsiz gülüşüne