E'ûzû

........

Gayyadan çıkarıldım

Geldim nihâyet

Bir su damlası oldum

Karıncanın kavruk ağzında

Varlığımı hiç aynasına buladım da

Sükûta erdim

Milyon şiir kasırgasında

Anka'nın kanadında aymaz her fikrim

Doluydu

Boşaldı her zikrim

Aklımın susunda

Düşündüm ki

Ömrüm boş bir rûya

Nasıl bu kadar ölçüldüm

Düş dârâsında

Anladım ki

Yorgun hâyâl tâciriyim

Kaldım

Çalakalem bir mevsimin yanılgısında

Ne yapsam kısmetsiz

Şanssız biriyim

Tok iken aç kaldım

İbrahim sofrasında

Güfte öfke

Beste telâşlı

Yakılan sazımda şimdi

Zaman göçer

Saatlerin küsmüş gongunda

Bir yol olsa

Bu ömürden de giderdim elbet

Mahkûmum yaranın en has yanında

........

Nurettin Önder