Ey Anadolum -1
EY ANADOLU
Seni mahsun görünce kırıldı elim kolum
Bu ne uğursuzluktur ey benim anadolum
Yetim kalan çocuklar geldi sana dayandı
Gözlerini açanlar cennetinde uyandı
Gidiyorum mevlaya hak Muhammeddir yolum
Sil şehla gözlerini ağlama anadolum
Silkelenmezsen eğer kaç yıl daha uyurdun
Sen elleri böğründe ne yetimler doyurdun
İslamın askeridir taşıdığın bu millet
Bağrına bastıkların yakandaki tek illet
Ben şair yüreğimle başlayayım sözüme
Asumanda yangın var alev vurdu yüzüme
Sözüm Londra Paris'de domuzu yiyenlere
Şaşırdım çakallara efsane diyenlere
Me-yus sanmayın onun beynini yıkamışlar
Sağ kulağı açık sol kulağı tıkamışlar
Kaynatmışlar aklını İdil Cizre ve Sur'da
Attığın kurşun kime bir düşün hele durda
Ayağı kırılırsa üstüne düşer tavan
Çan sesine duyunca ezan mı geldi yavan
Afak'ın zeminine düşmüş kızıl bir ateş
O ateş değilmi ki üstümüzde ki güneş
O güneş batar iken gülümser tepelerden
Rüzgar toprağı kaşır emir var ötelerden
Sıkar toprak suyunu fışkırtacaktır teni
Öyle bir gün gelsede seyretsen artık beni
Uyandırdılar beni kopacaktır velvele
Karışmadan yer ve gök baksak artık evvele
Göklerden dua indi kalkacak artık yatan
Yatan ecdadın senin Allah'tan bari utan
Meşru olan hakların sanmaki senden ayrı
İnanmışsın batıla akıllı olsan gayrı
Birlik olmazsak eğer yıkarlar arşımızı
Türk kürt laz hep beraber çalalım marşımızı
HARUN YILDIRIM.