Ey Aşk Unutma Adımı

Sesim en çok sende titredi

Sende geceyi dost ettim kendime

En yağmurlu sokaklardan geçtim

Sokak lambalarını bir bir eskittim

Bir sen bilirsin alev alev kanadığımı

Ey aşk unutma adımı

Hüznüme gülümseyi sende oğrendim

Ser verdim de sır vermedim

Yazmaz kalem oldum okunmaz kitap

İçime nefes değil uzakları çektim

Bir sen bilirsin uçurumlara dikey uzandığımı

Ey aşk unutma adımı

Ne hoşçakallar dedim gençliğime

Soğuk renklerin altında gecelerin

Lise terk delikanlılar gibi elim cepte dolaştım

Gün doğmadan ne kederlere doğdum

Bir sen bilirsin bir ceylan gibi yaralandığımı

Ey aşk unutma adımı

Gözlerim en çok sende dahil oldu sevdaya

Avucumda sakladığım kuşlar öldü

Yasaklı kapılardan içeri alınmadım

Yalnızlık günlerinde adım okundu

Bir sen bilirsin kendime saklandığımı

Ey aşk unutma adımı