Ey Çocuk

Yaşamak bizim için ölümden beterken,

Gülümseriz dünyaya kan ağlayarak,

Sokağın başında bir çocuk,

Yalınayaktır,ve lanet okumaktadır

Bahtsızlığına.

Yıkılma sen ey çocuk,

Gülümseyerek bak hayata,

Sonunu düşünmektesin hayatının,

Ya hapistir yada ölümdür sonun,

Yaşadığımız ülke kalabalıklaşır ve akrabalar çoğalırken,

Yalnızlığa düşmektesin çünkü insanlar niteliksiz,

Nice bayramlar gelip geçsede hayatından,

Her bayram kahreder seni,

Ayakkabılarıyla gezen çocuklara bakarken.

Hiçlik ve yokluk seni ve aileni sarmalamıştır,

Günden güne eriyip gitmektesiniz,

Hiç kimse ulak olup düşünmez seni,

Aşkla girersiniz artık toprağa.

Hiç bir ahali,ahbap,akraba açmaz kapınızı,

İğrenerek bakarlar size,

Acıyarak verirlerken sadak,fitre,

Uzaktan tutuştururlar elinize.