Ey Cüceler

Başımı sola çevirdim açlık sefalet

Sağa çevirdim rant ve şiddet

Öne eğdim sağır, kör kanatları kırık serçe

Koştum sorgulandım

Haykırdım yargılandım.

Ey cüceler, toprağımın örtüsü, ormanımın yeşili

küreselin kirlettiği hava

Zalimin vurduğu çocuk

Özgürlük, özgürlük, özgürlük

Özgürlük silahın namlusunu örten gül

Tanrıya açılan el

Çocuğun yüreğindeki boncuk.

Ey cüceler, Tanrı'yı siz mi yarattınız?

Neden çocuklara kıydınız?

Nedir bu kin ve nefret

Cüceler, ağlamasın geceler.

Örselenmesin kafesteki kuş, hücredeki çocuk

Örselenmesin, paslı bir dikdörtgende denizi özleyen balık.

Siz hiç karanfil yaprağından silah

mürekkep mavisinden çocuk portresi çizdiniz mi ?

Utanç duvarlarınızdaki afişler

Afrika'da yoksulun, Filistin'deki dulun, Anadolu'nun bağrında fişlenmiş

Göğ morarmış, yerde kan, kurşun toprakta parlar

Mavzerden susmaz emek, nasırlı ellerde ekmek

Ey cüceler, gökkubbeden yüksek, Tanrı'dan büyük müsünüz

Yoksa Tanrı'yı siz mi yarattınız

Cüceler, ağlamasın geceler...