Ey Dünya

kanayan yerlerime iyice bakın

kötücül bir sığınaktayım

boynum papatyadan ince

nehirler beni serinletemez

açlığımı gideremez gök

sorularla yıprattım ben gençliğimi

yanıtsız sorularla

gittim durdum tekinsiz bölgelere

saçlarımı hangi vakit taramaya davransam

her yanından çatlamış aynalara düştü yolum

neyim var, neyim yoksa, yangınlardan edinmişim

bu sebepten adım kötüye çıkmış

egemen mahfillerde

fazlasıyla üşüten bir yalnızlık benimki

fazlasıyla süründüren

ey! vicdansız, sefil dünya

bana daha ne kadar saldıracaksın

betonarme dilinle