Ey Gönül

Gön içinde sanırlar, seni değil mi gönlüm?

Bilmezler ki sığmazsın, ne çuvala ne kaba

Aciz nefsin peşinde, geçirirsin hep ömrüm

Farkına varmalısın, çekilmeden hesaba

Dünyalara sığmadı,bir sende buldu huzur;

Damgası ötelerde, mazrufu üzre zaman

Sevmeyi bilenlere, makamı dünden hazır

Severken sevilesin, nefrete verme aman!

"Gönül" dediler sana, başka isim arama

Girmesin o saraya, sahibinden gayrısı

Karartmadan ışığı, merhem olsun yarama

Tabip falan istemem,taze iken ağrısı

Ol ismine müsemma, aşk ile dolsa insan

Şen olur arz u zemin,kavgaya vakit olmaz

Gönlü temiz olanda,olmaz ki kirli lisan

Şakır bülbül dem'inde,kimseye korku salmaz

Hakikate erenler, o gönle koşa gider

Daldan dala atlamaz,yolu yeganedir hep

Safi olan o yerde,gönüller coşa gider

Sözüm sanadır gönlüm, arama başka sebep