Ey Insan

bir resim çiziyorum düş duvarlarına

ve bir şiir yazıyorum dev aynasına

görmelisin cenneti cehenneme taşıyan..

ey insan

ne bir söz sığar mısralarıma nede bir feryad

ağlaşır ken dizelerimdeki hayat

ne merhamet kaçışır yüreklerden nede insaf

görmelisin gündüzü geceye taşıyan

ey insan

uçurum boylarında toprak salmış kendini denizlere

bahardan göç etmiş yeşil umutlar

orak yemiş başaklar çiziyor ahım

duymalısın deryaya kuraklar taşıyan

ey insan

kesilmiş soluğu semanın

ruzgar taşımaz bulutları yağmura

üçe düşmüş mevsimler takvimlerde

ağlamalısın yarına gölgesiz kalan

ey insan

son nefeste nedametin olmaz karı

felaketin yoktur sabrı

say kendini düşün artık

ihanetten vaz geç insan