Ey İnsanlık Kutsa Onları

taşın altından oluşmadık

çamura saplanırcasına kurtlanmadık da

muteberdir adımız

aynı nefesle dönen

insanlık değirmeninin kanatlarıyız

dua eder gibi, dürüstlüğü yineleyerek geldik

baş koymadık secde diye kansızın eteğine

ezildiysek, emeklediysek başımız dikti

ser verdik

sır vermedik

vermedik mertliğimizden metelik

tükürmedik yediğimiz tabağa

hiç kimse suç yükleyemez masumluğumuza

bir lokma ekmek yediysek, alın terimizle

düşe kalka, emeğimizle

bastığımız toprak seslendi bize

yer gök aynı güneşle

aynı seslerle uyandık güne

bölünmez bütünlüğümüze

gönül tokluğuna, merhamet çokluğuna

babadan gurur aldık, anadan nur

insan geldik, dost geldik, kardeş geldik

doğanın kanunuydu, bilirdik

doğup, göçüp yok / olmalar

siz dinleyin...

ey keyfe doymayan konuklar

bir yelken gibi kabarmış omuzlarınız

zorbayla, zırvayla aldıklarınız

çaldıklarınız sizde kalsın

insanlık bizde

biliriz, külrengi kayıtsızlığında gözleriniz

derinleşen insanlığın aşkını göremezsiniz

b i l i r i z / b i l i r i z

göremez soysuzu

arsızı

yırtıcısı

hırsızı göremez

göremezler, derinleşen insanlığın aşkını

onlar, o kıyıya uzak diyorlar

ey insanlık kutsa onları

kutsa ki, uyansınlar