Ey Sevgili Yarenim

Gönül denen şu namert çıkmaz ateşten közden

Ben dünyayı yaktım da sen kibrit çakmazmısın

Terledikçe bu sinem yağmur dökülür gözden

Ben bentleri yıktım da sen damla akmazmısın

Kabardıkça kabarır yine ayranı suyu

Sevdana aşinadır buda gönlümün huyu

Anladım gönül şehrin dipsiz bir derin kuyu

Uzatsam ellerimi tutunup çıkmazmısın

Ey sevgili yarenim can dediğin bu ne ki

Öküz saban sürmezdi olmadan diğer teki

Ben yoluna baş koydum senden gelene peki

Bir gün olsun gönlüyün gözüyle bakmazmısın

Yıllar var ki gülmeyi unuttu gayrı çehrem

Öyle çok muhtacım ki senden gelse bir ehlem

Sarardım gül sineme iyiki geldin sehlem

Çöl olmuş şu gönlüme bir fide ekmezmisin

Kuşa süt nasip olsa olurdu anasından

Karalara al dedim ben sevdayın yasından

Bıktım usandım gülüm dünyanın yasasından

Şu çile kağnısını benimle çekmezmisin

Mühür vurdum dilime lal olsun sussun diye

Hiç isyan edemedim niye doğdum ki niye

Kul Garib'im bu sevda ol rahmandan hediye

Ben buyun büktüm gülüm sen boyun bükmezmisin