Ey Şiir Şahit Ol
Şiirler yazan kalemim yorgun bu hissiz tümcelerden
Vedası buruk şarkılara sardım bakir duyguları
İntizar düşer kirpiklerim den buğulanır düşlerim
Sukût uzar yol boyu vakitsiz telaşlarım
Lâl kanıyor viran dualarım dilimde
Öyle zor ki;
Acıları giydirdin ey sevgili yitik niyetlerim
Ne zaman duaya dursam
Mahrem bakışların cebelleşir avuçlarımda
Bu gece sığınacak bir rüya aradım
Umut ettikçe yalnızlığım hoyratça büyür
Teskin edemediğim bekleyişleri'm üşür
Takati kesik sorgusuz sualsiz gözyaşlarım
Neden gittin diye sormayacağım
Kalemi kağıttan ayıramaz ki zaman!
İklimler ömrümün bitişini yağıyor durmadan
Aklıma asılı kalan hayalini izliyorum anılardan
Günler akşama dokunur
Yüreğimde ki çocuk sabrı okur inşirah duasından
Sana yıldızlı semalardan dualar uçurdum her gece
Cennet limanına sığınan ümmet edalı gönül secdem
Kırk vakte kadar sensizliği yazdı lisan
Ölümden öte mi ayrılık
Can çekişir ruhumda sevdan
Her zerresi sen olan yalnızlığımı tefsir edemez
Mealini bilmediğim kifayetsiz kafiyeler
Ey şiir şahit ol kaybolduğum satırlarında
Coşkun seller gibi haykırdığım
Yarım kalmış bir sevdanın
Ötelere olan tutkusuna
Ahraz lehçemin ıslattığı seccadem gibi
/Binlerce şiirden ilham ile yaz(ama)dığım duam/