Ey Torun

Ey torun

Dinle bir dakika

Bak şu duvara da,

Resim değil San ki,

Dibinde deden ses veriyor gibi;

Bak, ben ve sen

Dede ve torun

Yer değiştir Torun ve dede

Ne fark eder?

Eski dediğin zaman dün yeniydi,

Bu gün de eskiyecek belli.

Hatırla bilye oynadığın günleri

Çelik çomaklı günler ne güzeldi.

Ama bilirim ki;

O zamanda üzülür ağlardın,

Anladığın kadardı dünyan.

Derdi ki büyükler

Hele bir büyü dünya kaç bucak

O zaman görürsün.

Gördük be torun

Daha ne olsun.

Dün vapurda giderken

Koca şehir ne kadar canlı

Işıl ışıldı.

Lakin benim yüreğimden

Cenaze alayı geçiyor.

Hüzün hüzün üstene doğuyor.

Çok değil güneş batmadan

İçimde ektiğim umutlar battı.

Ne bileyim işte

Dedem ve ben

Aynı vapurla kaç kere geçtik bu denizden,

Kaç martı bağırdı peşimizden

Ne deniz durdu

Ne vapurlar

Ne dalga dalga sular;

Hepimiz

Bu hayat içinde bir kıyıdan bir kıyıya

Sürüklenen,

Sade canlardan biri değil miyiz?

(Mayıs 2010 İstanbul)