Ey Usta

Gönül çağlamış, söz bitmiş ise

Dil kendini ne sanar ? Ey usta !

Ömür ağlamış, öz gitmiş ise

Kul kendini ne sanar? Ey usta !

Çabucak geçer, kılıç yarası

Kem sözün yanar,her dem çırası

Parada versen olmaz çaresi

Pul kendini ne sanar? Ey usta !

Arandın durdun, düştün telaşa,

Güvenme asla, toprağa taşa,

Allah'a ram ol, koşturma boşa,

Yol kendini ne sanar? Ey usta!

Daim huzurlu, hakkın camisi

Sevabın alırsın, verir hamisi

Ukbada yüzer gönül gemisi

Mil kendini ne sanar? Ey usta!

Son nefes gelir,o ömrün biter

Ocağın söner, dumanın tüter,

Yapılan sevap kabirde yeter

Çul kendini ne sanar ? Ey usta !

Arzeni söyler, kalemi kırık

Vatanın sever, atası yörük

Bahçesi viran, toprağı karık

Gül kendini ne sanar? Ey usta !