Ey Vuslatın Müjdesi Gönlümdeki İhtilâl

Ey! Sevda diyârından efsunla bakan hilâl;

Ey! Vuslatın müjdesi, gönlümdeki ihtilâl!

Hicrânın ki, sunduğun mâtemler kadar ırak;

Ne vakit arzulasan, tende hazır turâbım...

Ki hayalinle her dem ağlarken, hıçkırarak;

Bilirsin, gözlerinde süzülür ıstırâbım...

Yaşamak kadar güzel, bugünü ve yarını;

Hangi uslanmaz emel, soldurur baharını?

Saplanır ya sineme efkâr dolu heceler;

Yine de sana çıkar, vardığım her bir adım...

Ve gönül sarayımda dolansa da eceler;

Kollarında ölmektir, benim asıl maksadım...