Eylül Düştü Yüreklere

Yürekler hüznü

Kaldırımlar yorgun yaprakları ağırlar

şairlerin kaleminden Eylül damlar

kimi sol yanının acısını kimi bitmiş aşkını,

kimi de kırık yüreğinin sitemini yazar

ah gözleri gözlerimize düşen dünde kalan sevdalar

iflah olmaz yaralar

andıkça kalemlerden kan damlar

dillerde hüzünlü notalar

Eylülde daha bir hüzünlü yazar

geceye kovulur nöbetler

kimsesiz duvarlara tutunur duygular

iklimlerin hep ayaz dır artık.

gözler takılır kayan yıldızlara

dilenecek yar yoktur artık

unutamazsın yazarsın

yaz şair yüreğinde Eylül hüznü

elinde kalem oldukça hep yaz

yaz ki kalemin susmasın umutçiçeklerin solmasın....