Eylül Hüznünden Arta Kalan Aşk

Aşk

Sen beni, Kordon'un en masum zamanında tanıdın.

Aşk

Ben sana, İzmir'in en âşık zamanında rastladım.

Sevmenin zamanı olur mu deme sakın

Islanırsın ansızın

Gittiğinde ölüm sessizliği giymişti bu şehir üstüne

Görmüyor musun?

Yapraklar solarken ben soldum.

Eylül serinliği üşütür mü deme sakın

Bilmezsin nasıl dondum.

Ey sen!

Güz günlerine saklanmış tahtsız Şehriyar

Dinle bak!

Bil ki! Bir ömür damıtılırken

Bu mutena el yazmasından

Bir ömre şayandı

Gökyüzünden çağlayan bu destan

Sanıyordum ki yazılacak Ah!

Ta ki; müebbede kadar

Ah! Bir bilsen

Yıldızlardan nasıl Nur yağardı

O vakit ellerde

Aşk kokardı dağ, tepe

Sevdanın adı İzmir olurdu dillerde

Martılar dans ederken

Aşk şarkılarında çığlık çığlığa

Çiçekler kıskanırdı yapraklarını

Tutunurken dallarda

Güneş doğmadan, haykırırdı aşkını;

Usulca nazende bahar

Tüm korkulardan uzaktı

Hiç mi hiç salınmazdı; dimdik bu çınar

Şimdi şahitlik edecekse bu şehir yeni güne

Son bir kez daha

Peki şahit olsun o zaman

Yağmurun toprakla ilk buluşmasında

Bil ki! Sen bir ışık verirsen eğer

Açılır yürek rahnesinden bu müjgân

Gelmeden önce uyandır güneşi

Bu ölüm uykusundan o zaman

Ve döneceksen eğer

Bu sisli caddeleri önceden aydınlatmalısın

Güler belki o zaman bize tekrar;

Yüzünü dönen günebakan

Giyinmeden üzerine bu güz sessizliğini tekrar

Düş aynasına bir bak!

Belki yeniden açar kanayan gözleriyle;

Eylül hüznünden arta kalan aşk

Bak! Ürkekçe başını gösteren mutluluk;

Soyun diyor şimdi geçmişi

Hüznün üzerinden salınıyor samyeli

Yakıp kavururken haydi kalk

Bilsen ki, soğuk ışıkların buğusu sıvanmış

Kalp atışlarına tik tak

Kalsan da yapayalnız ve soyunmuş çırılçıplak

Ucundan tut ve kaçırma

Kopmaz bir küçük iple bağlısın

Hayat üzerinden söküp atar aniden

Ab-ı hayat değil bu anlamazsın

Aşk

Sen bana geliyorsan eğer, bil ki ben sana yürümez koşarım

Aşk

"Menekşenin kendisini ezen topuğa bulaşan güzel kokusudur" * benim aşkım

Gidişin sonsuzluk gibiydi

Dönüşün sonsuzluk olsun

Hiç gitmemiş gibi gel

Hiç bitmemiş gibi kal yanımda artık

Bil ki İzmir affeder

Havası affeder, suyu affeder

Ben affederim aşkım

21 Ağustos 2009 İzmir

"Bağışlamak, menekşenin kendisini ezen topuğa bulaştırdığı kokudur." Mark Twain*