Eylül Yüzlü Adamlar/Son Mektup
"Her eylüle isyan gibi..."
Eylül,
mavi gözlerine kurulmuş üç ayaklı sehpa ve hüküm
solgun sözlerim bir yana
gençliğimin asıldığı sevgili !
dört duvar arası hüzün çiçeğim
mor begonyalı duvarlara kazırken bakışlarını
ve hücre hücre tutulurken/ tutuklanırken sana
beşi bir yerde prangaya vurulu
pas tutan hakikat usul usul sindi ruhuma
ceviz sanduka orta yerde, vernikli bakışı somurtkan
çeyizlerin üstünde postal izi,
gergefte kan
naftalin kokulu hüzün kesif kesif
mazgallardan sızıyor güz yellerine takılı
mektup bu kez akrostiş ey sevgili !
sorma ne olur sorma burası Ziverbey
okunuyor kem gözlerin alaylı dudaklarında sayfa sayfa
bunun için beynini döndürdüm harflerin giz oldu adın
sayfa ortasında hızma
ancak ve ancak sen anla ve çöz
düşerken son yaprak döne döne
yaslan bir çınarın gövdesine çevir yüzünü yüzüme
avuçla bir tutam sarı bakışımı orada olacağım
yine sana mor zambağın /
eylül yüzlü adamların hikâyesini anlatacağım
memleket memleket
gözlerime dokunsa da yağmurun ıslak elleri
inadına inadına
sen okurken son mektubu hazan vurgununda
ben avuçlarımdan sadakat ve yeminimi sımsıkı tutacağım
kulağıma asılı annemin ninnisi
ey oğul, diyen babamın sesi
abi çığlıklarında kardeşlerimin
sırtımı dayadığım yarenlerim
dört duvarın ortasına düşen elvedalarına sarılacağım
yalnızlığımın koynundaki gölgen gibi
bir de bir de türkümüze heyhat
mızrabın kırgın dokunuşlarında
ne kaldı şunun şurasında
şafak söktü sökecek
ishak da dem vaktinde
bu gece erkenci ve de çığlık yüklü.
leylak kokulu şehrimde
kara kazanlar kurulsun avlunun orta yerine
murt kokulu güz yaslarında yunsun tenim
musallâ dokunuşu ürpeti değil öyle bilinsin
beton hücreme nazaran adı özgürlük
ideallerim yol arkadaşı bana /
mütebessim
inan sevgili
bu son eylülüm!
inan ve ağlama
ama anla
anla ki,
güz döngülerinde gazel atanlar çıkacak U dönüşlü
kırılgan hatlarda anılar döşenecek yazıt yazıt
satışların pazarlığında sıcak yüzlü
beni oralarda arama sakın yanılma şaşma
girmedim devşirme sözlerin yüklem yanlarına
satış satış kapış kapış
son metelik de üleşildi koğuşta
yetmeyince beş arşınlık patiskaya
çarşafları birleştirdik kör iğne ve kara iplik
terzi Memet'in son icraatı
kimine uzun geldi kimine kısa mezura yok
tutmadı ölçü ahh Memet ahh
kırıldı karanfil yüzlü bakışlar kuşluk vakti
kızıl zılgıt
sırasını savanın ayaklarına takılan künye /
işte son mektup
ey sevgili !
oku ve sakın ağlama
anla ve anlat çınar gölgesinde /
mavi mavi
eylül yüzlü adamları
ve dâhi eylül yüzlü kadınları
...
Yahya İncik