Eylül'le ıslanan Ayrılık /kasım Düşlerinden Ilhamla

Gün olur kimsesiz bir ışık olur

Düşerim yanaklarına

Gün olur yanaklarım düşer

ışığın karanlığındaki koynuna

Bir tren geçer belki umutlarımdan

Belki de bir umut geçer

Şubatın ayazındaki tren garından

Şaşkın bakışlar delerken gözlerini

Siren sesindeki sancıyla bakarım

Usulca aralaLadığın kapının ardından

özlemin gölgesi yağmura düşerken

Aniden durur

Titrek dudaklarımda

Islak gülüşlerimi görür

Belkide sızımı yağmura bırakırsın

Sonra bulut olup

Bir meleğin kanatlarında

Diz çöküp yalvarırsın

Her anıyı gözümde biraz ceset bırakır

Bir damlayla soluk olursun bedenime

Ayrılığı eylül'le ıslatıp

Kasımdan çalınan düşlerimize

Yalnızlığını bırakırsın

duygusalca

11/02/2009