Eylülü Ararken

Bir adımız kaldı zaten sessiz soluklar arkasından,

Uzakları yakın ederken bu yürek mevsiminde,

Hiç bir eylülde seni bu denli sevmedim,

Hiç bir hazanda böyle hüzünlenmedim şiir cümlelerinde.

Başlamıştım oysa

Yanmayan Ocak başında ısınmaya çalışırken

köpürleri koparılmış bir sevdadan medet umuyorum,

titrek bakışlı aynalarda

ben mevsimi arıyorum.

Şubat zemherileriyle tutuştum sende

yirmi sekizine basmadan alıp kendini gittin ya benden

ben yine hep seni aradım,

dudak yaralarımın kurak arazilerinde.

Mevsim bahardı, yeşermeye yüz tutuşurken yüreğimin çimenleri

ben yine hep seni aradım gelincik çiçeklerinde

Kır çiçekleri topladım sen niyetine

nefesini solarken yağmurların düşen damlalarda

mevsimi aradım bulamadım yine...

Doğanın yeşil renginden selamlar getirdim sana

kelebek öpücüklerinde merasimler düzenledim adına

ve sen yine yoktun.

Arayıp ta bulamadığım takvim yapraklarında...

Sürprizlerle gelmeni bekledim her gece

Güneşini batırırken yüreğimin

Vuslatta buluşmanın temennisiyle bekledim saatlerce,

yıldızlarımız bir dualarımız birdi oysa

sen yine yoktun.

Ben seni aradım seherin yıldızında.

Temmuzun sıcağında yudumladım acını

Bir bardak şerbet niyetine

Gülümserken hayat merdivenin son basamağına

basmakalıp hayallerinin dışına çıkıp,

seni aramak vardı sende.

Ve sen yine yoktun ben hazanlara boğuldum tende..

Ağustos böcekleriyle dertleşirken seni sordum

fısıltısı gecenin kulaklarımı çınlatırken

her börtü böceğe seni aradım.

Ve sen yine yoktun...

Eylül yaşanmamışım,

Eylül son bakışım, göz ağrım, nefesim, tutkum varlığım..

Eylül yüreğimin yarası

eylül dalımdan düşmeyen dilimden düşmeyen sevda,

Eylül hazanlarında yüzdüğüm derin okyanuslardan daha derin hayalim

eylül sevdam, eylül candan öte can...

İşte buldum seni,

nihayetinde ağladım, üşüdüm dizeler arasında

yeri geldi kayboldum, yeri geldi yolumdan oldum

sus/tum...

Seni aradım eylül eylüllerin en güzelinde...

Erbey. Eylülü ararken mevsim yapraklarında...