Eylülün Ayışığında Bir Aşk

Devşirme bir ışıkla

Şeftali ağacı yaprakları ayışığıyla sevişirken

Rüzgar kulaklarıma neyden bir dem üfürmekte

Aşkımın altına gönlümden yapılmış

Serdiğim kırmızı halı

Rengsiz bir maviye dönüşmekte

Herşeyin rengi değişmekte

Aşkım ayışığında yankılanmakta tenimde

Daha sonbaharın başı sarı yapraklar

Şeftali ağacı beni anlamış gibi sararmış

Belkide öksüz eylülün elinden bu ağaç tutmuş

Lakin tenimden tutan olmamış

Sesim iz be iz peşindedir

Eylül gibi sonbahar gibi

Bir gün sana ulaşacağımdır

Bir şeftali ağacı altında son dem musikisinde

Kurumuş yapraklar ortalıkta sesleriyle cümbüş katmış rüzgara

Aşkım ortalıklarda dolaşırken birden

Hışırt!.. Ve bir yaprak daha parçalanıp savrulmuş rüzgara

Tıpkı senin beni parçaladığın gibi sevgili

Sanki bir yaprak parçalanışına

Tüm ağaçların yaprakları alkış tutmaktadır

Ama sen farklısın şeftali ağacı

Senin yaprakların bu parçalanışa

Hüzünlü bir makam uydurmaktadır

Sanki neyden bir makama uymaktadır

Bu şeftali ağacı altında

Bana parçalıdır ayışığı

Bana herşeyden bir parçadır tüm bunlar

Şimdi söylermisin bana sen nesin?

Kulağıma gelen ney sesleri misin?

Yoksa bu güzel şeftali ağacı mısın?

Bu güzel ayışığı yada eylül müsün?

Bence sen yekpare bu anın kendisisin

Ve ben sana

Yine kavuşacağım

Yine kavuşacağım