Eylül'ün Hüznü

sende mi hüzünlendin ben gibi Eylül

sende mi yorgun düştün bir yaz sonu

senin yaprakların neden solgun durur

hazanı sen mi yaşadın benim yerime

senin hüznün güz güllerinin hüznü

rengin soldurduğun sevdaların rengi

sen soldurmadın mı gönül yaprağımı

baharımın kışa dönüşünün köprüsü

söyler misin sen değil miydin Eylül?

Eylül bakışlı yarimi ve içindeki sevdasını

donduran ve solduran sen değil miydin

daldan süzülerek yaprağı düşürürken

yüreğimden sızı ile kopardın sevdamı

senin rüzgarların hep döker mi umutları

yeşertmez misin içimdeki solan sevdamı

senden derman dilenmiyorum artık eylül

başka bir bahara bıraktım umutlarımı

unutma! ben senin verdiğin hüznü çekiyorum

Ben çektikçe sende çekeceksin bu hüznü Eylül!