Eylül'ün İntikamı

Bir eylül gecesin'de,

Kestim aşkın nefesini

Ve giyotin cezası verdim işlediği suça...

Çünkü bu aşk,

Müebbeti bile hak etmedi

Kahr'ı acıyı yükledi yüreğime

Kanı eş etti gözlerime!

İşte bu sonbahar mevsiminde

Soldurdu tüm iyi niyetimi

Ve kendi ellerinle,

Kendini astırdı dar ağacına...

Artık ne aşk var

Ne'de yalan hayaller

Hepsi batan bir güneş gibi

Karanlığa karıştı bu eylül gecesinde

İntikamı ağır olsa'da yüreğin

Hazmedemedi edilen hatayı

Ve görmezden gelemedi

Çekilen bu çileyi...

Şimdi her eylül gecesinde

Aşkın intikamını anıp,

Belki de onun gibi yanıp

Solduracağım bu bilinmezliği....