Eylül'ün Son Dokunuşu

Eli yüzü kir içinde

yalın ayakla dolaşan özgür çocuklar.

Koca hüzünlerin içinde inadına gülümserler

Eylül'ün ayazıyla tirteyen yürekler.

Kartpostallarda gördüğün çocuklar,

alıp götürür seni

Umarsız tek gülüşle yolcusu ederler seni

Hiç bilmediğin ,görmemediğin özgürlük ülkesine

Bir an tatlı bir tebessüm akar gider suratında

Ve sonra kocaman bir hüzün sarar dört bir yanını

Sanki o anda ordaki yalın ayakla,kirli elbiselerle

Eylül'ü şakaklarından içine sindiren sensindir.

Ne kadar görkemli parlakta olsa kartpostal

Sanki buz dağındaymışsın gibi bir soğuk işler içine

İşte tam o sırada Eylül'ün sarısına bürünmüş o çocuk olacakken

Uyanıverirsin ve onu hazan ayında olduğu yerde terk edersin

Çılgın kalabalıklar arasında anlamsız adımlarla kaybolursun.

Evet Eylül'ün hüznüne son dokunuşudur bu

Her zaman kaçmaktır hayat

Hüznün yenemediği gülümseyişlerden

Yalın ayak özgürlüklerden

İşte ben Eylül'ün son dokunuşuyum

Bu sefer son dokunuşla kaçmak değil inadına savaşarak

Eylül umuduna adanmış kız,

Aşkı efsaneleştiren bir annenin meyvesiyim

Doğmadan konulmuş hüznün adı

Eylül

Ve artık benim adımdır son Eylül dokunuşunda

Özgürlük

Ben 30/Eylül'ün son dokunuşuyum

Umudun hep varolduğu asla bitmediği özgürlüğün

Eylül esintisindeyim.

(~~tprk~~) (Doğum Tarihi :30 Eylül)