Ezberimdeki G'iz

maskelerle yaşamayı öğrendiğimiz gün

kirpiklerin iç tarafına çekilmez oldu sürmeler

oysa

özgür olma adına

binlerce isyan

günde en az üç defa resmedilirdi

kendini tanı!

İ-nat-laş-ma! derken;

kırık tebessümlerin nöbetinde dillerimiz

yakalanıyorsa şairane aklımızla

kapılıyoruz bin zehri mısrasına

gün yüzüne çıkarılıyoruz

ikili oynayan yüzsüz bir geyikle

ezbere belki de sözde umuduyla

vazgeçemediğimiz insanlığımızla

karalama defteri değil ki hayat

yaşadığımız her anı yok sayıp

sayfaları yırtıp atalım

Allah'ım bu nasıl bir beyan ki

sığamıyorum artık bendeki siyah gözlere

kundaklanıyorum hayatın bağrına

içindeyim binlerce düşün hercai rengin

seni izliyorum diyor binlerce yürek

yaz, inkar etmeye kalkma!

başka yerdeyken alakasız

aklım, fikrim tembelleşiyor

beynim ki sulanmıyor aksine kuruyor

yakalandı mı kovalanıyor kuytularında

anlıyorum su içmeli üstüne

ki hayat içinde tükensin!

'ne var ki kadın bir tarla

gözü gibi esirgeyip koruyacağı

sevdiğinin yüreğinde bilinmeli kıymeti...'

özlem ah şu özlem yok mu!

çoğu zaman sabaha karşı bir yarışta

sadece gecelere değil de sanki bir ömürde!

iyi olacağız diyorum yine de

ibretle izliyorum kalemin ucunda

ufak tefek dedikleri anlamsızlıkları

suratıma zoraki bir gülümseme yerleşiyor

analiz yapıyor ağzım geçerken dilime

fır fır dönmeye başlıyor içtihatla

midem sıkışıyor düşündüğümde

söylemin adı neden haksızlık ki?

başlangıç kaosu yaratan örtülü bir nokta,

gördüklerimle çelişkili kendi yaşam tarzında

her bir dünya ahret bana yazsa

hatta ikili oynayan,

sağ gösterip sol vuran da olsa

masaya yatırılan fikir ve yorumlarım

eğer bu derece tevatür olmasa

yüreğim her alışverişte çoktan vazgeçebilirdi

kendimizi sorabilecek

yüzlerce gözlere hitap ederken

yazıyoruz her birinin listesini içtenliğimizle de

körpecik bedenleriyle

adını sen koy diyemiyoruz

not: bu şiir tüm kadınlara gelsin ezberimizde

nice Özgecanlarla...