Fani Bir Ayrılık Islığı

Yağmur yağdığında

Islak toprak kokusu siner havaya.

Bütün gidenlerin ardında çamurlu bir iz,

Hatıralar suret olur avuçlarda

İnceden inceye...

İz bırakmayacak benliğim

Kaçarken şimdiki zaman ekli herşeyden.

Ay ışığının asaleti

Vurmalı omuzlarımdan göğsüme

Gölgemde umutlar yeşermeli

inceden inceye...

Düşlerim Yıldız dağları

Bense cüce bir dağcıyım

Kumpanyamda konserve tebessümler taşıyorum...

Gittikçe, bitireceğim kırılgan sonları

Gittikçe, öldüreceğim içimdeki çocuğu,

Ağlamak için yağmuru bekleyeceğim

Gözükmesin sevdiğim kimsenin adı yaşlarımda,

İnceden inceye...

Gidiyorum inceden hisselerle

Günahkarım, sırat köprüsünde, beni bekliyor

Kıldan ince umut yolu.

Düşmek isterim aslında

Kendimi bırakıp cebrailin kollarına

Belki rahmet diler zebaniler adıma...

Gidiyorum işte dizlerimi kırarak

Umuda dair düşlerimi geçmişte bırakarak.

Sina dağında bağdaş kurup

On dua edeceğim sevdiklerime dair

Kalan tek umudumdur döndüğümde

Altın buzağı ile karşılamasalar beni...

En güzel beyaz elbisem hazır olsun,

Musalla taşında boğazın suları aldırsın abdestimi,

Bu masaldan üç elma yerine üç helallik düşsün payıma...

Gözyaşlarımla beslerim toprağı

İnceden inceye,

Bütün rahmetliler çiçek açsın diye...

Gidiyorum,

Ölmek elveda değildir!

Merhaba diyeceğim gerçeklerime.

Bütün iyilerin günahlarını üstlenirim

Seviyorum diyebilsinler birbirlerine

Sonrası cennette bir köşe işte...