Fanzin

Upuzun bir Ankara

Git git uzun ince

Kağıttan kentleri

Beton bulvarları

Dikine sevişen evleri boş verin

Resim yapma sanatı pentimento

Transparan hayatıyla terk ettiğimiz Ankara

Gece karanlık ve sisli 15 derece

Bu uzun yolculuk sabahı zor eder dedi muavin

6.45 bir mahmurluk

Tam şakağımda bir seğirme

Sağımda iki mülteci

Habire konuşuyor gecenin dibi

Ankara hâlâ yanımızda yürüyor

Uyuyup uyanmak sersemlik fiil değil

Aklıma düşüverdin Ankara'dan geçince

Saçların kıpkırmızı ruhun ay ışığı

Özlemedim aramadım...yalan!

Araya giren mesafeleri eskittim

Zaman aşımına yenik bile isteye

Başka dilde gelmiyorsa mektuplar

Bu yolculuklar iyi

Nihansın dideden...

Şarkı söyledi birisi yumuşak derin

Bütün dergilerde sana yazılmış şiirler

Bilbordlarda sana ait siyah beyaz

köhne bir limanda senin bakışın afişte

Bütün vitrinlerde senin yüzün mağrur

Sanki bütün pencerelerden sen bakmışsın da camlarda yüz izin

Bir dağın yamacında sana dizilmiş taşlarda çam kokusu

Uzun sözün değersizliği sinemalarda fragman yok

Ruj izlerinde olmayan kokusu sıcaklığının

Anne nasıl kutsal baba nasıl dağ gibi yüce

Sen hiçbir benzerine yakışmıyorsun

Azade başıbozuk cümleler gibi

Gibinin geçtiği şiirler aksak yer yer

Sağanak yağış zeminler kaygan

Sabaha karşı bu karanlık bi deli fişek hâl

Bak bütün kelimeler bakire bütün kelimelerde senin en hoş yokluğun

Bir köprüden uçan delirmek

Uzun aramalar soğuk sis

Önce kıpkızıl saçların dalgalı deniz

Vurmuşsun karaya kırıla kırıla

Sonra upuzun kirpiklerin ve ellerin

En son bitmek bilmez korkuların vurmuş karaya

Sensiz sedasız toprakla buluşturduk seni

Kimse gelmedi yapraklar ve kır çiçekleri bir de dua

Yarım hep bırakılmış upuzun yol

Gök kubbede çınlıyor " Kızılay'ın

göbeği lan burası "

Hâlâ eski bir şiirin rüzgârıyla salınıyor perdeleri kalbimin

Gözlerimde nem ateşe benzerdik küle dönmüşüz.

18 Eylül