Farkının Farkındalığı

Pencerem önünde

Mor sümbüller var!

Sensizlik çıkmazında

Sağa sola kıpırdanırlar!

Ne onlar rahat ne ben

Güneş doğuyorken odama

Issız penceremden!

Bir bakışına,

Bir nefesine,

Ağzından çıkacak

Tek harfe hasret

Beklenir mi bir ömür?

Sormaya gerek yok..

Bekliyorum işte!

Yine gelmeyeceksin!

Emziği düşmüş bir bebek gibi

Aranacağım yine etrafımı

Yoksun, bulamayacağım seni!

Ne zeytin siyahı rüzgârda salınanan saçlarını

Ne gamzeli gülüşlerini göreceğim..

Kendime anlatamadığım

Gelmeyeceğin gerçeğinin

Soğukluğu ilk defa vuruyor yüzüme,

Bu kadar kesici, bu kadar kanatıcı,

İçime hissettirici şekilde,

Yüreği delici..

Yeşillerimden boşalan yaşlar

Hesapsızca dökülüyor artık!

Sonun başlangıcında usum!

Duruyor öylece resmin karşımda,

Anlamını yitirmeye gebe,

İs düşüyor yüreğime!

Burkulmuş bedenime

Tek çare sen..

Sende gelmiyorsun işte!

Neyleyim geçen baharı, yazı

Sensizliğin böğürtlenimsi

Tadı damağımdayken!

/Farkının farkındalığına

Varamayışının

Farkındayım işte/

Ahh birde gelsen..

09*11*09