Farz Edilen Karanlık

Ayraç son sayfada …Israrın vazgeçişidir bu ,gözüm gibi bakıyorum hoşça kal'ına…Tanrım taşa çevirse diyorum aşkı, dikesim geliyor baş ucuma.

Duvarda çivi, heybede un, ellerde elek zaman

Nimet dövmek bu,

Rüzgar bekleyen yel değirmeninde

Gel zaman git zaman işte

Terlik fırlatıyor aşkın annesi,

Bacak bacak üstünde

Düş hayal meyal

Bin dün seviyorum bir oturuşta

Eksik ritimli sazların,

Duraklı son taksimi sanki an

Canım acımasın diye fazla

Elimi çektim çarpılacak kapılardan

Hal ortada ,hatır dünün

Ne inkarım ,ne ikrar asuman

Kabir ibriğinde sular

Yalnız da değilim aslında

Yokluklarım var

Bir de yavaş geçseler aklımdan

Sana göre yakın bu kara

Bana göre umman

Hani bir söz vardır

Yerle yeksan diye

Yarla yeksanım asuman

Şehir bildiğin gibi

Ben aynı ben

Bulutlar rahmet müjdesi

Yeller esiyor buralara

Çare ahraz

Erkenci kuşlar tünemiş damlara

Bütün taşlar musalla

Ağaçlar dokuz tahta

Aksi seda kem/anların sesi

Devran dönüyor

Oynak bir havada

Sus/adım şimdi

Otuz üç boncuk yetişmiyor sabra

Yüz/desi belli bir eyvah bu

Hüzün kaktüs dikeni

Bu şiir bir nefsi müdafaa