Fasülye'den

Fasulye'den

Çürüyen bir tahta sedir

gıcırtısıyla

eşleşiyor cırcır böceği.

Verandanın ayak izine

yalın ayak basıyor ibriğim.

Geceler pusuyor

gizli bir tavşan siluetinde...

Etrafa yayılmış tarhana kokusu...

Akşamüstü bu,

yorgun sofralara kuruluyor işte

Eski bir tahta kaşık höpürdüyor

garipliğin girdabında.

Kıvrılıyor camdan çemberin içine

yalnız ve mağrur bir bulut.

Pencere gölgesine uzanıyor perdeler.

Kat be kat soyunan tenimde

günün içine işlemiş bir leke, gece.

Boğuk sesiyle

bir gugumal kuşu,

hapsediliyor göğüs kafesime

tüyleri göğe ulaşmadan.

Taze vedalar ağır olur

Ayşe Kadın!

Seni elbet terk edemiyorum.

Çünkü

en güzel yokluklara bizi resmediyorum

artık.

Ve en güzel şiirlerde

eskitiyorum bizi,

sırıklı bahçeler taneleniyor.

Şiirimin dili mi?

İşte o da tamamen

fasülyeden.

Atmosfere saçılan saçmalar domdom kurşunu...

Tcpassenger_ierdoğan

10.08.2026 

Çankırı/Şabanözü — Sırıklı Bahçeler