Fatih

kanayan bir yalnızlıktır avuçlarım

aşkla kandırdığım sokaklarda

lambaları üşüyen bir türküyle ısıtırım

gözlerimin ıslaklığı yağmurdan değildir

bir kentin doygunluğudur bütün hikâyem

seyrimde üzüm bahçeleri, portakal ağaçları

duru bir anadolu çocuğunu unutmuşlar

pantolonumun yırtık ceplerinde

erken düşmüş, yürümeyi bilmeden öğretilen koşmalardan

geceyi yağmalayan bir ıslığım var benim de

hayat, karıştırırken kendini yeni yetme heveslere

en güzel özgürlük türkülerini söyleyenler

tutukladı şiirlerimi bir defter sayfasında

belki aşk sandılar bükük boyunlu bir yanılgıyla

aynı havayla zehirlendik diye değil miydi

acılarla ağaran binlerce ömrün kardeşliği

ve kardeş olmak için yorgun bir baba lazım değildi

eylül koktuğundan bariz, farklı bedenlerin aynı harabesi

paletler sakız gibi ceset çiğnerdi

bir kentin doygunluğuydu işte bütün hikâyem

ve bir çağı çoktan kapatmıştı Fatih

çünkü yüreğini bir kıvılcımla değil de

güneş yangınlarıyla büyütenler

kazanabilirdi ancak gerçek savaşları

yoksa doğmak için ölüm de mi şarttı

terliklerini hep ters giyen

misket zengini bir çocuğun

hastane nöbetleridir sessiz kalmanın tanımı

üşümüştür, hırkasını çaldırmıştır

henüz kendi kapısını kapatmasını bilmezken

bulvarlara bildiriler okuyan bir çığlıktır

çünkü "sor bunların hesabını" demiştir bir şiir

makineye kaptırılan kol için sor

umudun adından korkuyorlar usta

çünkü helikopter sesleri

baskın yemiş sendikalar

yanlı haber bültenleri

ve öğrenci evleri

ve işçiler

kirpikleri katarlara sığmayan işçiler

pilli bir radyoda üşüyen türküler

kırmızı ellerinde bir göçün hüznünü taşıyan sarı saçlı o kız

çünkü Kızılmeydan'a asıldı bir kez bu göğsümüzdeki sancak

işte hepsi umudun adı

hepsi, acımasız bir yanılgı

hepsi, bir şairin kefenlenmemiş kırgınlığı

bir kentin doygunluğuydu işte bütün hikâyem

ve bir çağı çoktan kapatmıştı Fatih

ey elimdeki anne rahmi

ey üşküftelerle sarmalanmış aydeş

ey gecekonduların ezintiliği

ey türesiz kavram

ey benim humeka davam

ey çağ açıp kapatan koca Fatih

sen de bir şiiri yanılgıyla çürüt

karadan boğaza gemiler kolay

gel de bu yalnızlığa yeni bir aşk yürüt...