Fecr Zikriyatı 2

-1-

Lugatleri kaldırırız gece ile aramızda

Sükut olur ortak dilimiz

Gece dokundurur ellerini ruhuma

Başlar sessiz sohbetimiz

İhtiyacımız yok kelimelerin yalanlarına

-2-

Şiirler yazılır yıldızlara

Ne hoş değil mi parlak parlak?

Nasıl olur bir tanesini koparıp

Sevgiliye toka yapsak?

Girermiyiz sevgilinin gözüne?

Toplu bir intihardır oysa yaşanan gökyüzünde

Kolay iş değildir yanmak

Siz insanlar!

Bir günde benim de karşıma geçip der misiniz?

Aa adama bak! Ne kadar parlak!

-3-

Optimist oyalanmalarım oldu hayatta

Pesimizmide sevmem

Pragmatizmi zaten müfredatıma sokmadım

Beynime güvendiğimden

Rasyonalistim ben

Realizm aromalı

Ama hiçbiri önemli değil bunların

Önemli olan iliklerinde hissetmek hayatı

Ve sadece bedenini değil

Vicdan taşımak aynı zamanda

Tanrının en kutsal emanetini yani

Onu düşürmüşsen bir yerlerde

Olacağın

Kapitalist bir hergele

-4-

Sükut masajını yapıyor yine ruhuma

Dostum gece rüzgarı emrime verdi

Biri ruhumu biri bedenimi ürpertiyor

Anılar sıra kapmaya çalışıyor zihnimde

Hangisini çekip alsam cımbızla?

Hiçbirini

Bu gece umutların,hayallerin gecesi

Anılar bu akşam kalın siz yerinizde

Bu gece ben varım sadece

Ve dostum gece

Sükût derinliklerine de in ruhumun

Asıl orada bilmece