Felekten Bir Şair Kaydı : Süreyya ' ydı

Gümüşlere boyandı -gökyüzü-;

Eledi kendinden ötesini

Veda etmedi, edemedi...

Bugün bir şair kayıyordu -sözyükü-;

Üzerinde hissediyordu bu yükü

Adını vermem ama soyadı 'süreyya'dı

Gümüş renkli gökyüzü, gecede bir aydı.

Otuz gün sırılsıklam oldu sabahlar

Veryansın edemedi peşine düşen ahlar

Biledi dişlerini birbiriyle

Elindeki kırmızı rengi, sildi toprağın kiriyle

Sedasız çekip gitti ve

Sessiz kaldı bugün tüm sözü

O, çekip gitmesinide iyi bilirdi

Ama diyemeden son sözü

Çekip gitti sevdiğine;

Felekten bir gün çalamadan gidiverdi 'felek'e.

/Bugün bir şair kaydı imgeyüzü'nden...

Bugünler çıkamadı, devr-i güzünden.../