Ferhat Benim

asılır yüreğinden en sarp köşelerinden dağına ''ben'' ferhat

sen şirin saçlarında koku kalırsın

zahmet edemeden gök yağmalarında bulut gözlerin

yağmur sende yağar ben ıslanırım

vurur tadına ekmeğimin yutkusunda her nefsin

ben acıkırım sevdanda ,ekmek kutsiyetinde sen doyarsın

gözlerin hançer olur kurban bedenimi soyar

ben sözlerinde soyutlanırım

''işporta yüreğimde en pahlı tezgahı aşkına açtım''

söz geçmez gönlüme ben masal anlatımda çoban

sen peri kızı kadar güzel padişah kızı

ömrümü gemine sundum iki at koşmasında

umur noktanda olmam her bakışının

cesedim kaç ederinde mağrur yüreğinin

son istilam sanadır ben direnişindeyim öksüz hayatın

sus ömrüme uğrak oldukça

değil ben yedi ceddim gelse ben yürek susağmda

aşkını söyliyemeden öylece kalırım

bir medet bir umut versen hani bakışlarında

ferhat yüreğimde aşk dağından

ne pınarları sana sunarım