Figüran

solgun dudağımdan adın düşer gökyüzüne

gece sıkıca sarar sensiz bedenimi

şiirlerim elimden tutup

yokluğuna hazırlar

sevda ötesi tutkuyla esir yüreğim

ardından sessizce ağlar

düşlerim

yetişkin masalların giriş bölümünde asılı

kutsanır sonu baştan belli yitik öyküm

hiç yazmadığım kitabı yırtar yakarım

yalnız figüranım kendi filmimde

hayal kırıklığına dair en büyük alkış / adın

sessiz replikle haykırırım sahnede

deneysel yaşamın epik çıkmazıyım

sana koştuğum her yüz metrede

ruhum başlangıç noktasında tutsak

ihtiyacım nefestin

istemediğim kadar eritti sensizlik

siyah beyaz fotoğrafın silik grisinde

gölgeyim

her yeni günde

tel tel düşerken bulutlar saçıma

bağladığım karalara hapsettim hayalini

gün doğumunda ısınırken tenim

aşka dair büyüttüğüm umut

avucumda erir