Fil Bahadır Ölmüş

bilmiyorum

nedense ağlıyoruz yine bu akşam

kendimi bozup bozup kuruyorum yağmura

izmir fuarında bahadırı görmeye kurulu aklım ve uykusu

uyduruk palmiyelerin önünden geçiyoruz

dışarıda kaybolmuş birilerinin tedirginliği

hiç rahat olamıyorum nedense

fil bahadır ölmüş

yüz kilometre uzakta

amfibik kurbağalara ve çıkartma posterleri satan denizcilere

karartmalı gece yürüyüşü tertip ediliyor

sakızcılar limanında boğulmuş onbaşılar ve erlere müteakip

yankıları kavuştukça o müstehcen tepeye

tam tesisat kuşanmış on kilometre git gel ve koğuş

sıcak kalorifer peteklerine dökülen ağrısını

ve yorgun nöbetçilere kendini öldürtmeyi unutturuyor kasaturalar

şimdi bana aynı şehirde

geçmişi hatırlamak için gelmediğim halde

büyük çam ağaçlarının arasına saklanmış kiliseye

kulenin beşinci katından

ve sonradan olma çocuk bağırtıları arasından

hafızama kurşunlar sıkıp seni ne kadar çok sevdiğimi söylememi istiyorsun

asla olmaz

asla o sünnet konvoylarının sevinciyle uyanmayacağım bir daha

ve bir daha konak ta konaklayıp

sabahı kurcalamayacağım seninle.