Firağ,ı/elem,dir /canan,dan Canın

seyran eylemişim derdi hanemde

kader ardasının izi var bende

nar ile yanmışım diyarı elde

bayramın kutlarım ah ile dilde

firağı elem dir canandan canın

lokmanı bulunmaz döşte yaranın

keyfe keder sebeb seferi halim

bensiz boyun büker eşim etfalim

dermanı kalmadı yorgun kadem,im

uzaktır yollarım kalmaz mecalim

rucu,ğa olsada hasret sebebim

inkar eder beni bende kaderim

kalksada ellerim gökteki arşa

duyulmaz yakarmam isyanım haşa

masumdur muradım ne olur duysa

benimde bu günüm bayramım olsa

sabır dedikleri kalmadı bende

mutluluk ben ile gitmez kefende

üç beş mesut vakit bedel bin ömre

düşmessin gözümün katra,sı cemre