Firkat

o izmihlaliydi ruhumun kana boyanan

ellerinden hiç içmedim huzur şerbeti

gidipte kabuslu kapılara dayanan

hiç bitmedi yüreğimdeki gurbeti

kuşlar ayrılıktan yana uçar durur

bende neşe meltem gibi naif durur

meşaleler söner, çeşmeler kurur

bir su içmeden yandığım, onun firkati

hayat çöl gibi, yansır aynalara

yüzüm kahrın haritasıdır rüyalara

kahrın ateşi yanarda lambalarda

maveradan intizar ki merhameti