Fırtına

Güneşin kızılı, çamın yeşili,

Denizin laciverdi

Gözlerim.

Böylesine perişan böylesine şaşkın

Vurgun yüreğim.

Altın sırmalı kaftanı çıkar üzerinden.

Gözlerindeki delici ışığı söndür,

Karanlık çökmeden.

Seni bir kez daha göreyim.

Ölmeden.

Cezam ne ise çekmeye hazırım,

En şiddetlisinden!

Kim demiş benim ağladığımı,

Kavruldum...

Bilmezler, bilmezler

Kara yele nasıl yelken açtım.

Gece çökmeden gel.

Rüzgâr bile şaşırsın

Okşayarak ruhumu dalgalara Karışsın

Fırtına kopmadan.

Tatlı esen rüzgârla gel.

Gece karanlığını unutup

Gün, sulara karışsın.

Berşah-Nurhan Doğrul.